Δεν είχαν καλά-καλά κλείσει τρία χρόνια από τη λήξη του εμφυλίου πολέμου
1946—1949 που, όπως είναι γνωστό, τον προκάλεσαν οι ξένοι σε συμμαχία
με την ελληνική αντίδραση, για να υποδουλώσουν ξανά τον ηρωικό λαό μας
και για να μετατρέψουν τη χώρα μας σε πολεμικό προγεφύρωμα εναντίον τής
Σοβιετικής Ένωσης και των άλλων σοσιαλιστικών χωρών.
Ήταν ημέρα Κυριακή. Πριν ακόμα χαράξει, μέσα στη νύχτα, σαν κοινός δολοφόνος, το κράτος των γερμανοτσολιάδων που πλέον είχαν ντυθεί αμερικανοτσολιάδες, το κράτος των μαυραγοριτών που έχτιζε «Νέους Παρθενώνες» στη Μακρόνησο, είχε εκτελέσει τον Μπελογιάννη και τους συντρόφους του.
Ήταν ημέρα Κυριακή. Πριν ακόμα χαράξει, μέσα στη νύχτα, σαν κοινός δολοφόνος, το κράτος των γερμανοτσολιάδων που πλέον είχαν ντυθεί αμερικανοτσολιάδες, το κράτος των μαυραγοριτών που έχτιζε «Νέους Παρθενώνες» στη Μακρόνησο, είχε εκτελέσει τον Μπελογιάννη και τους συντρόφους του.