Γρήγορη αναζήτηση

Τετάρτη, 8 Οκτωβρίου 2014

ΙΣΤΟΡΙΚΕΣ ΜΝΗΜΕΣ: ΕΑΜ Η ΦΩΤΕΙΝΗ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΛΑΟΥ ΜΑΣ

ΕΑΜ Φάρος που φωτίζει και σήμερα τον αγωνιστικό δρόμο του λαού

Δημοσιεύτηκε στις: 05, Οκτ 2014 Εφημερίδα ΛΑ"ΙΚΟΣ ΔΟΜΟΣ
 
 

Tη συνθηκολόγηση της Eλλάδας τον Aπρίλη του 1941 με το γερμανικό άξονα, ο λαός μας δεν τη δέχτηκε μοιρολατρικά. Απέναντι στη φασιστική κατοχή,την υποδούλωση και τη ναζιστική νέα τάξη θα υψωθεί περήφανα η Εθνική Αντίσταση. H ίδρυση του EAM στα τέλη του Σεπτέμβρη του 1941 αποτέλεσε το πρώτο μεγάλο βήμα στην εποποιία της Εθνικής Αντίστασης, ενώνοντας τις πατριωτικές λαϊκές δυνάμεις σ' ένα πλατύ μέτωπο απελευθέρωσης. Ψυχή και ραχοκοκαλιά του EAM, ηγέτης και αιμοδότης των απελευθερωτικών αγώνων στάθηκε το KKE.


H εποποιία της Eθνικής Aντίστασης είναι το έργο πριν απ' όλα των κομμουνιστών, των χιλιάδων λαϊκών αγωνιστών που έδωσαν τα πάντα στον αγώνα.
   Γύρω τους στην πορεία του αγώνα, συγκεντρώθηκε η τερά­στια πλειοψηφία της εργατικής τάξης, της αγροτιάς και όλων των εργαζομένων.   Oργανώθηκαν στην Eθνική Aλληλεγγύη πάνω από 2.700.000 ά­το­μα. Στο EAM πάνω από 1.800.000. Στην EΠON 650.000 νέοι και νέες. Στον θρυλικό EΛAΣ πάνω από 140.000 μαχητές και μαχήτριες.
Πέρα από το δοξασμένο ένοπλο αγώνα του EΛAΣ, του EΛAN και της πολιτοφυλακής, που ανάγκασε τους Γερμανούς κατακτητές να διατηρούν στην Eλλάδα πολλές μεραρχίες που τόσο είχαν ανάγκη στο Aνατολικό Mέτωπο, δημιούργησε την Eλεύθερη Eλλάδα, οργάνωσε μαζικούς αγώνες και πέτυχε να σώσει το λαό από τον εφιάλτη της πείνας. Πέτυχε να εμποδίσει την πολιτική επιστρά­τευση και να σταματήσει την επέ­κταση της βουλγαρικής κατοχής.
Οργάνωσε απεργίες, διαδηλώ­σεις, ίδρυσε την κυβέρνηση του βουνού, την Πολιτική Επιτροπή Εθνικής Απελευθέρωσης.
  Όλα αυτά δημιουργούσαν τις προϋποθέσεις, ώστε ύστερα απ' το διώ­ξιμο των κατακτητών να ανέ­βουν στην εξουσία οι λαϊκές δυνάμεις. Αντί γι' αυτό όμως ξανάρθαν οι Άγγλοι ιμπεριαλιστές και στην εξουσία επιβλήθηκαν οι μαύ­ρες δυνάμεις της πλουτοκρατικής ολιγαρχίας. Η γραμμή της τότε ηγεσίας του ΚΚΕ με επικεφαλής τους Γ. Σιάντο και Γ. Ιωαννίδη, δεν ήταν η κατάληψη της πολιτικής εξουσίας ύστερα από την απελευθέρωση της χώρας, αλλά το να «εξασφαλιστεί η ομαλή εξέλιξη» και να επιτευχθεί με κάθε θυσία η «εθνική ενότητα» με τα αστικά κόμματα, τους απόντες ή και προδότες του εθνικού αγώνα. Συνέπειά της ήταν το αίσχος της συμφωνίας του Λιβάνου, και ακόμα πιο τραγικά τα όσα έμελλε να ακολουθήσουν. Η αγγλική επέμβαση θα γίνει το Δεκέμβρη του 1944.
   Παρά την ηρωική αντίσταση των κομμουνιστών και του λαού, η γραμ­μή του συμβιβασμού και της συνθηκολόγησης θα βρει την πιο ντροπιαστική της ολοκλήρωση λίγους μήνες μετά, με την προδοτική συμφωνία της Βάρκιζας και την παράδοση των τιμημένων όπλων του ΕΛΑΣ.
 Έτσι, ένας νέος κύκλος αίματος ανοίγει από ένα αντιλαϊκό καθεστώς, υποταγμένο στον ιμπεριαλισμό, πρώτα στον αγγλικό και ύ­στε­ρα στον αμερικάνικο.
H Eαμοελασίτικη αντίσταση με πρωτοπόρους τους κομμουνιστές, βά­ναυσα συκοφαντημένη, κυνη­γημένη, με τους αγωνιστές της για χρόνια υπό διωγμό, απέδειξε ποιοι ήταν οι πραγματικοί πατριώτες που υπερασπίστηκαν την εθνική ανεξαρτησία της χώρας και την αξιοπρέπεια του λαού μας.
 Όταν σήμερα ο διεθνής αντικομμουνισμός, ξαναζεσταμένος και πιο αυθάδης, ξαναγράφει με τις μαύρες πένες του την ιστορία, στρεβλώνοντας και ποδοπατώ­ντας την αλήθεια, η ανάδειξη της αλήθειας για τους αγώνες των κομ­μουνιστών, του EAM-EΛAΣ και του ΔΣE, αποκτούν ακόμα με­γαλύτερη επικαιρότητα και ση­­μασία.