
Τις θέσεις του κόμματός του παρουσίασε ο Κυρ. Μητσοτάκης στη ΔΕΘ, το
Σάββατο 15/9 κάτω από τον θολό, αόριστο και γενικόλογο τίτλο “Μπορούμε”.
Τόσο το περιεχόμενο όσο και η φρασεολογία της ομιλίας του εγκαινίασε,
από τη μεριά της ΝΔ, την παρατεταμένη προεκλογική περίοδο στην οποία
μπαίνει ο τόπος. Ήδη από τις εισαγωγικές φράσεις της ομιλίας του
Μητσοτάκη περίσσεψαν η υποκρισία, η δημαγωγία, η εξαπάτηση και τα
κροκοδείλια δάκρια. Είναι αλήθεια πως θέλει πολύ θράσος να μιλά για
κοινωνική δικαιοσύνη και αξιοκρατία ο πρόεδρος της ΝΔ που έχει συνδέσει
το όνομά του με τα περισσότερα σκάνδαλα (Siemens, offshore, Energa κλπ),
τόσα που ανταγωνίζεται επάξια τα ηγετικά στελέχη του ΠΑΣΟΚ. Ξεχειλίζει
από υποκρισία όταν “θλίβεται” για τη φτώχεια και την εξαθλίωση, όταν
αυτός και το κόμμα του, η ΝΔ, έχουν επιβάλει εδώ και μια σχεδόν δεκαετία
την πιο σκληρή, βάρβαρη και αντιλαϊκή πολιτική τριών απανωτών μνημονίων
που καταδίκασαν σε πρωτοφανή ανέχεια και ανεργία τα πλατιά κοινωνικά
στρώματα του λαού μας. Ποιος άραγε μπορεί να πιστέψει τα ψεύτικα δάκρυα
του Μητσοτάκη για την ανείπωτη τραγωδία στην ανατολική Αττική, όταν το
κόμμα του μαζί με το ΠΑΣΟΚ – αλλά και τον ΣΥΡΙΖΑ τώρα – φέρνουν
διαχρονικά την αποκλειστική ευθύνη για την εγκατάλειψη και τη διάλυση
των κρατικών δομών πυρασφάλειας, όταν διαχρονικά και με όχημα την Τοπική
Αυτοδιοίκηση, ανέχτηκαν πλήρως την ανεξέλεγκτη και εγκληματική
καταπάτηση καθώς και την ασύδοτη οικοδόμηση;