γράφει ο Γιώργος Βασιλείου*
Σταθερή μείωση των γεννήσεων, υπερσυγκέντρωση πληθυσμού σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη, κλειστά σπίτια, έρημα σχολεία και γερασμένοι κάτοικοι στην επαρχία, εγκατάλειψη του πρωτογενούς τομέα, φυγή νέων εργαζομένων και επιστημονικού προσωπικού στο εξωτερικό.
Δεν πρόκειται για κάποια δυστοπική εικόνα από το μέλλον, αλλά για μια πραγματικότητα που ανάγεται στα μέσα του περασμένου αιώνα και έχει κορυφωθεί την τελευταία και πλέον δεκαπενταετία, την περίοδο της οικονομικής κρίσης και των μνημονίων, μια πραγματικότητα που αποκαλείται δημογραφικό πρόβλημα, ένα κρίσιμο ζήτημα με σοβαρές επιπτώσεις στην οικονομία και την κοινωνία.
Οι κυβερνήσεις και οι ελίτ είναι έτοιμες να ανοίξουν τους «ασκούς του Αιόλου», ετοιμάζοντας νέο γύρο αντιλαϊκής αφαίμαξης, που περιλαμβάνει μεταξύ άλλων σχέδια για αύξηση των ορίων συνταξιοδότησης και κατάργηση των κατακτήσεων του εργατολαϊκού και νεολαιίστικου κινήματος που μετρούν δεκαετίες.






