Η κυβέρνηση Μητσοτάκη εργαλειοποιεί τον πόλεμο ενάντια στους εργαζόμενους.

 

Προκλητικός εμπαιγμός

Με τη Μέση Ανατολή να φλέγεται και το αύριο να διαγράφεται ακόμη πιο σκοτεινό, η γενική αβεβαιότητα και ανασφάλεια στον πλανήτη και τη χώρα μας κορυφώνονται. Σε αυτή την κρίσιμη συγκυρία, η κυβέρνηση Κυρ. Μητσοτάκη εργαλειοποιεί τον πόλεμο, με κάθε δυνατό τρόπο, αναζητώντας διέξοδο από την ογκούμενη λαϊκή δυσαρέσκεια και αγανάκτηση. Δίπλα στην υποκριτική, ψηφοθηρική ρητορική περί εθνικής υπερηφάνειας και προστασίας, τάχα, του ελληνισμού και «ειδικότερα» του κυπριακού ελληνισμού, που της εξασφάλισε μια ανάσα δημοσκοπικής ανάκαμψης, επιστρατεύει τώρα το αφήγημα της «κοινωνικής προστασίας» από την οικονομική θύελλα που είναι σε εξέλιξη και σαρώνει τα εργατολαϊκά στρώματα. Και προτάσσει και κρύβεται, όπως κάνει κάθε φορά, πίσω από τους βολικούς εξωγενείς παράγοντες, της νέας πολεμικής κρίσης τώρα, για να αποδράσει από τις δικές της ευθύνες για τη δραματική κατάσταση που βιώνει ο ελληνικός λαός.

Ο γκάγκστερ ηγέτης του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού μοιράζει και πάλι τελεσίγραφα!

 

Μ-Λ ΚΚΕ: Κάτω το ιμπεριαλιστικό τελεσίγραφο Τραμπ

Ανακοίνωση

Κοντά 40 μέρες από την έναρξη της αμερικανοσιωνιστικής στρατιωτικής επίθεσης στο Ιράν, ο πόλεμος βρίσκεται σε μια κρίσιμη καμπή. Όλοι οι επιθετικοί σχεδιασμοί και επιδιώξεις του αμερικανικού ιμπεριαλισμού και ο βασικός στόχος του για ανατροπή του ιρανικού καθεστώτος έχουν τιναχθεί στον αέρα κάτω από την ανυποχώρητη αντίσταση του ιρανικού λαού. Αντιμέτωπος τώρα ο Τραμπ με το φάσμα της αποτυχίας και της χρεοκοπίας γίνεται ακόμη πιο επικίνδυνος και τυχοδιωκτικός, παραληρεί και εξαπολύει πρωτοφανείς απειλές και τελεσίγραφα.

Σχετικά με τις διαφορετικές προσεγγίσεις για τον πόλεμο στο Ιράν

 

Για την πολιτική των «ίσων αποστάσεων» δυνάμεων που αναφέρονται στην Αριστερά

Στο προηγούμενο φύλλο του Λαϊκού Δρόμου σημειώναμε πως: «Το Ιράν, υπερασπιζόμενο την εδαφική κυριαρχία και ανεξαρτησία του από την αχαλίνωτη επιθετικότητα του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού και του σιωνισμού, απάντησε, όπως είχε από πριν ξεκαθαρίσει…». Ενώ ταυτόχρονα επισημαίναμε σχετικά με το χαρακτήρα του πολέμου ότι: «Το ζήτημα για τον ιρανικό λαό και τους κομμουνιστές δεν είναι τώρα το καθεστώς του Ιράν, που είναι βεβαίως θεοκρατικό και καταπιεστικό. […] Για το σκοπό αυτό εξάλλου δουλεύουν άλλοι. Δουλεύει λυσσασμένα ο αμερικάνικος και σιωνιστικός στρατός, η CIA και η Μοσάντ. […] Την ώρα που η κυβέρνηση του Ιράν έχει γίνει ο πρώτος στόχος των ΗΠΑ, του Ισραήλ και της ΕΕ και κινείται ενάντιά της ολόκληρη η πολεμική μηχανή τους και η θέση της εξακολουθεί να είναι θέση αντίστασης και όχι συνθηκολόγησης, οποιοδήποτε σύνθημα “ίσων αποστάσεων”, πολύ περισσότερο ανατροπής της “από τα αριστερά”, ισοδυναμεί με απροσχημάτιστη υποστήριξη των επιθετικών σχεδίων των ιμπεριαλιστών».