ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΛΑΪΚΗΣ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣΗΣ - ΑΡΙΣΤΕΡΗΣ ΑΝΤΙΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΙΚΗΣ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑΣ ΓΙΑ ΤΗ ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΗ

ΝΑ ΚΑΤΑΔΙΚΑΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΗ ΤΗΣ ΙΕΡΟΥΣΑΛΗΜ ΑΠ' ΤΟΥΣ ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΥΣ ΦΟΝΙΑΔΕΣ ΩΣ ΠΡΩΤΕΥΟΥΣΑΣ ΤΟΥ ΙΣΡΑΗΛ

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΝ ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΙΑΚΟ ΛΑΟ – ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΗΝ ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΗ!

Καταδικάζουμε τη νέα προκλητική ενέργεια του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού που με απόφαση Τραμπ αναγνωρίζει την πόλη-σύμβολο των Παλαιστινίων Ιερουσαλήμ ως πρωτεύουσα του κράτους του Ισραήλ, με μεταφορά της αμερικάνικης πρεσβείας σ' αυτήν απ’ το Τελ Α Βιβ. Πρόκειται για μια άκρως επιθετική ενέργεια που παρέχει περαιτέρω στήριξη στο κράτος-δολοφόνο που έχει αιματοκυλίσει κατ' επανάληψη τους αραβικούς λαούς και συνεχίζει να δολοφονεί και να φυλακίζει τον ηρωικό παλαιστινιακό λαό, αποτελώντας το μαντρόσκυλο των αμερικάνων φονιάδων των λαών στην ευρύτερη περιοχή της Μέσης Ανατολής. Ένα κράτος που έχει καταλάβει από το 1948 την γη της Παλαιστίνης και έχει μετατρέψει την δυτική όχθη του Ιορδάνη και ιδιαίτερα τη

Η ενέργεια αυτή των ΗΠΑ συμβαίνει σε μια περίοδο που μαίνεται ο αιματηρός ανταγωνισμός τους με την ιμπεριαλιστική Ρωσία και απειλεί να βάλει ακόμη μεγαλύτερη φωτιά σε μια περιοχή που ήδη φλέγεται με επίκεντρο τη Συρία για τον γεωπολιτικό έλεγχό της, με την χρησιμοποίηση αντιδραστικών αρχουσών τάξεων και μόνιμα θύματα τους λαούς της. Ταυτόχρονα μέσω του φασιστικού κράτους επιχειρεί να στείλει το μήνυμα ότι οι λαοί και ιδιαίτερα οι Παλαιστίνιοι πρέπει να αποδεχτούν την κατάσταση ως τετελεσμένη και να υποταχθούν στους αμερικάνικους σχεδιασμούς κι επιθυμίες. Παράλληλα η κίνηση αυτή θέλει να καταστήσει σαφές ότι, εκτός από τη Σαουδική Αραβία και την απείθαρχη Τουρκία, το Ισραηλινό κράτος-δολοφόνος αποτελεί βασικό στήριγμα της αμερικάνικης πολιτικής και είναι πάντα έτοιμο για τις πιο βρώμικες δουλειές.

Είναι ολοφάνερο ότι η τροπή που έχουν πάρει οι εξελίξεις τα τελευταία χρόνια στην Ανατολική Μεσόγειο - Μέση Ανατολή αλλά και στην Κορεατική χερσόνησο δεν ευνοούν τους στρατηγικούς σχεδιασμούς των αμερικάνων, ενώ έχουν παράξει σοβαρές αποκλίσεις παραδοσιακών τους συμμάχων όπως η Τουρκία. Η συνεχώς κλιμακούμενη αμφισβήτηση στο εσωτερικό της υπερδύναμης της προεδρίας Τραμπ την οδηγεί σε ξεκάθαρα τυχοδιωκτικές κι εμπρηστικές κινήσεις και καταδεικνύει για πολλοστή φορά το πόσο αδίστακτος παραμένει ο αμερικάνικος ιμπεριαλισμός.

Ο ηρωικός Παλαιστινιακός λαός προκαλείται γι' ακόμη μια φορά να ξαναδείξει τις δυνατότητές του, να βαδίσει το δρόμο που χάραξε η επί δεκαετίες ουσιαστικά ιντιφάντα του και να παλέψει για ελεύθερη-ανεξάρτητη πατρίδα, για εθνική και κοινωνική απελευθέρωση. Μαζί του πρέπει να συνταχθούν όλοι οι λαοί, μαζί κι ο δικός μας, καταδικάζοντας την ένοχη σιωπή της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ και τους αντιδραστικούς με αμερικάνικη καθυπαγόρευση άξονες με το τρομοκρατικό Ισραηλινό κράτος και την Αιγυπτιακή χούντα. Η εμπλοκή-στήριξη της άρχουσας τάξης της χώρας μας και της κυβέρνησής της στα τυχοδιωκτικά φιλοπόλεμα σχέδια των ΗΠΑ, η μετατροπή της Ελλάδας σε προγεφύρωμα και βάση νέων πολεμικών εξορμήσεων οφείλει να καταγγελθεί και να καταδικαστεί από κάθε προοδευτική δύναμη και σύσσωμο το λαό.

• ΜΑΖΙΚΗ ΚΑΤΑΔΙΚΗ ΤΩΝ ΑΜΕΡΙΚΑΝΩΝ ΕΜΠΡΗΣΤΩΝ ΤΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ!
• Ο ΛΑΟΣ ΜΑΣ ΣΤΟ ΠΛΕΥΡΟ ΤΟΥ ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΙΑΚΟΥ ΛΑΟΥ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟ ΚΡΑΤΟΣ-ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΗ ΤΟΥ ΙΣΡΑΗΛ!
• ΘΑΝΑΤΟΣ ΣΕ ΦΑΣΙΣΜΟ - ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΜΟ!
• ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΗ ΠΑΛΗ ΤΩΝ ΛΑΩΝ - ΝΙΚΗ ΣΤΗΝ ΙΝΤΙΦΑΝΤΑ!
• ΕΞΩ ΗΠΑ-ΝΑΤΟ-ΒΑΣΕΙΣ-ΕΕ ΑΠΟ ΤΗ ΧΩΡΑ ΜΑΣ!
• ΚΑΤΩ Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ ΠΟΥ ΥΠΗΡΕΤΕΙ ΤΑ ΕΠΙΘΕΤΙΚΑ ΣΧΕΔΙΑ ΤΩΝ ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΩΝ!

8.12.2017

Με αφορμή την επίσκεψη Ερντογάν. Μία σημαντική ανάλυση για τις Ελληνοτουρκικές σχέσεις.

Για το ζήτημα των Ελληνοτουρκικών σχέσεων

Α. Κυρίαρχος ο ρόλος των ιμπεριαλιστικών δυνάμεων στην περιοχή, (κύρια ΗΠΑ-ΝΑΤΟ)
1. Δεδομένου ότι ο χώρος της Νοτιοανατολικής Μεσογείου είναι ένας κόμβος μεγάλης στρατηγικής σημασίας που συνδέει τη Δύση με την Ανατολή, από τον οποίο διέρχεται ένα μεγάλο μέρος της παραγωγής πρώτων υλών (πετρέλαια, φυσικό αέριο κλπ.), οι ελληνοτουρκικές σχέσεις επηρεάζονται καθοριστικά  από το ρόλο, τα συμφέροντα και τις παρεμβάσεις των ιμπεριαλιστικών δυνάμεων ΗΠΑ - ΕΕ - Ρωσίας και του ανταγωνισμού τους για τον έλεγχο και την κυριαρχία πάνω σε όλη την Α. Μεσόγειο και τη Μ. Ανατολή.
2. Οι ιμπεριαλιστικές δυνάμεις - και ιδιαίτερα οι ΗΠΑ - καθορίζουν το πλαίσιο που κινούνται οι ελληνοτουρκικές σχέσεις και ανάλογα με τις κάθε φορά επιδιώξεις και τα συμφέροντά τους υποδαυλίζουν την κρίση και την ένταση ανάμεσα στις δυο χώρες, υποκινούν τη μια ενάντια στην άλλη και για να αυξάνουν τα κέρδη των πολεμικών τους βιομηχανιών ή συγκρατούν τις αντιθέσεις για να μην προκληθεί ρήγμα στη νοτιοανατολική πτέρυγα του ΝΑΤΟ, διαδραματίζοντας πάντα ρόλο προστάτη και επικυρίαρχου  και εισπράττοντας τα «ευχαριστώ» των υποτελών τους (Σημίτης, Δραγασάκης κλπ.). Έχουν άλλωστε τα ερείσματα γι’αυτό (υποτελείς κυβερνήσεις, αμερικανονατοϊκές βάσεις, περιπολία FRONTEX και ΝΑΤΟικών πλοίων στο Αιγαίο, αγκυροβόλια και ελλιμενισμός ρωσικών πλοίων κλπ.).

Ανακοίνωση του Μ-Λ ΚΚΕ για τη Παλαιστίνη

Οι ΗΠΑ καταπατώντας τις διεθνείς συμφωνίες, αναγνώρισαν την Ιερουσαλήμ σαν πρωτεύουσα του σιωνιστικού κράτους του Ισραήλ

Οι ΗΠΑ καταπατώντας τις διεθνείς συμφωνίες, αναγνώρισαν την Ιερουσαλήμ σαν πρωτεύουσα του σιωνιστικού κράτους του Ισραήλ, υποκινώντας μια νέα πολεμική ανάφλεξη στην περιοχή
Ο μεγαλύτερος παγκόσμιος τρομοκράτης ξαναχτύπησε την καρδιά του Αραβικού κόσμου, τη μαρτυρική Παλαιστίνη. Με χθεσινοβραδινό διάγγελμά του ο επικεφαλής του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού, Τραμπ, καταπατώντας διεθνείς συμφωνίες, παραβιάζοντας αποφάσεις του ΟΗΕ, αναιρώντας ακόμα και τις δεσμεύσεις των προκατόχων του, προχώρησε στην προκλητική αναγνώριση της Ιερουσαλήμ σαν επίσημης πρωτεύουσας του σιωνιστικού κράτους του Ισραήλ, και μεταφέρει εκεί την αμερικάνικη Πρεσβεία.

Ανάλυση για τη κατάσταση του συνδικαλιστικού κινήματος

Με αφορμή τη γενική απεργία στις 14 Δεκέμβρη-Για την κατάσταση του συνδικαλιστικού κινήματος

     Ξυπνώντας από το βαθύ λήθαργο, με μια ανακοίνωση που φέρει τον τίτλο “ο αγώνας συνεχίζεται”, η συνδικαλιστική ηγεσία της ΓΣΕΕ αποφάσισε την προκήρυξη πανεργατικής απεργίας για τις 14 Δεκέμβρη. Στο ίδιο μήκος κύματος την επόμενη ημέρα και η ηγεσία της ΑΔΕΔΥ αποφάσισε με κάλεσμά της τη συμμετοχή σε αυτή, δίνοντας έτσι στις 14 Δεκέμβρη χαρακτήρα γενικής απεργίας. Η κινητοποίηση αυτή προκηρύσσεται μετά από πολύ μακρά περίοδο πλήρους απουσίας του εργατικού – συνδικαλιστικού κινήματος και σχεδόν 6 μήνες μετά την τελευταία γενική απεργιακή κινητοποίηση η οποία είχε πραγματοποιηθεί στις 17 Μάη του 2017!

    Στο διάστημα αυτό η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ συνεχίζει σχεδόν ανεμπόδιστα το καταστροφικό έργο της, βυθίζοντας τη συντριπτική πλειοψηφία των εργαζομένων και των λαϊκών στρωμάτων σε διαρκή φτώχεια και εξαθλίωση. Καμία κυβερνητική προπαγάνδα περί δήθεν “ανάκαμψης” και “δίκαιης ανάπτυξης” δεν μπόρεσε μέχρι τώρα να κρύψει πως εκατοντάδες χιλιάδες εργαζόμενοι ζουν κάτω από το βάρος της συνεχιζόμενης φορολεηλασίας των πενιχρών εισοδημάτων τους, πως οι συνταξιούχοι βρίσκονται αντιμέτωποι με τις βάρβαρες συνέπειες του αντιασφαλιστικού νόμου “Κατρούγκαλου”. Ούτε φυσικά τα ψίχουλα του περίφημου “κοινωνικού μερίσματος” που μοιράζει η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ μπορούν να καλύψουν έστω και στοιχειωδώς τις βαρύτατες απώλειες που έχουν υποστεί τα λαϊκά νοικοκυριά από την παρατεταμένη λεηλασία των οκτώ μνημονιακών χρόνων. Πολύ περισσότερο που το μέρισμα αυτό θα διαμοιραστεί μαζί με τις νέες δόσεις του ΕΝΦΙΑ και των λοιπών χαρατσιών και την ίδια ώρα που η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ βγάζει στο σφυρί σπίτια και μικρομάγαζα για να υπηρετήσει τις αρπακτικές ορέξεις του τραπεζικού κεφαλαίου.
     Η προκηρυγμένη γενική πανεργατική απεργία για τις 14 Δεκέμβρη υπογραμμίζει με έντονα γράμματα τόσο την οξυμμένη κατάσταση με την οποία είναι αντιμέτωπος ο λαός μας, αλλά και την ίδια στιγμή την εκκωφαντική σιωπή και την παρατεταμένη υποχώρηση στην οποία βρίσκεται το εργατικό – συνδικαλιστικό κίνημα. Έχουμε υπογραμμίσει πολλές φορές, και επιβεβαιώνεται δυστυχώς με δραματικό τρόπο μπροστά σε κάθε απεργιακή κινητοποίηση τα τελευταία χρόνια, πως η πολύχρονη κυριαρχία όλων των ρεφορμιστικών αυταπατών που πολλαπλασιάστηκαν και εντάθηκαν την περίοδο της διακυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ οδήγησε στην απογοήτευση και στην υποχώρηση σήμερα.
     Όσο όμως κι αν είναι βαριές οι ευθύνες της πολιτικής και πολύ περισσότερο της δημαγωγίας του ΣΥΡΙΖΑ, αυτό δεν απαλλάσσει τις κυρίαρχες συνδικαλιστικές δυνάμεις που ζουν και δρουν μέσα στο εργατικό – συνδικαλιστικό κίνημα και οι οποίες το έχουν οδηγήσει στην πλήρη αδράνεια. Έτσι σήμερα, οι δυνάμεις της συνδικαλιστικής γραφειοκρατίας, της ΠΑΣΚ, της ΔΑΚΕ αλλά και των δυνάμεων του ΣΥΡΙΖΑ σέρνουν τη ΓΣΕΕ στα τραπέζια της συναίνεσης και της ταξικής συνεργασίας με την κυβέρνηση. Αναγορεύονται σε “κοινωνικούς εταίρους” και ισότιμους συνομιλητές με τον ΣΕΒ και τους εκπροσώπους της μεγαλοεργοδοσίας, την ώρα που οι μεγαλοβιομήχανοι επιβάλλουν στους εργαζόμενους την πιο άγρια καπιταλιστική εκμετάλλευση και καταπίεση. Οι ηγεσίες τόσο της ΓΣΕΕ όσο και της ΑΔΕΔΥ με τη στάση τους και την αδράνειά τους επιλέγουν την οδό του συμβιβασμού και της υποταγής απέναντι στην κυρίαρχη πολιτική και οι ίδιες μετατρέπονται σε στηρίγματα της κυβερνητικής πολιτικής.
    Μέσα σε αυτές τις συνθήκες η απεργία στις 14 Δεκέμβρη αποτελεί ένα ακόμα μετέωρο βήμα, δίχως να διαφαίνεται η αναγκαία και απαιτούμενη συνέχεια και κλιμάκωση των αγώνων των εργαζομένων ενάντια στη βάρβαρη αντιλαϊκή πολιτική. Περισσότερο αποκτά χαρακτήρα μιας εθιμοτυπικής κινητοποίησης, μιας και μόλις λίγες ημέρες αργότερα η κυβέρνηση προγραμματίζει την κατάθεση του νέου αντιλαϊκού Προϋπολογισμού.
    Η γύμνια και η υποταγή των κυρίαρχων δυνάμεων δεν μπορεί όμως να ξεπεραστεί και να αντιμετωπιστεί με τη στάση του ΠΑΜΕ. Η ηγεσία τους, αφού πρώτα αναγόρευσε το ΠΑΜΕ σαν το λεγόμενο “ταξικό συνδικαλιστικό κίνημα” αραδιάζοντας υπογραφές και σφραγίδες σωματείων, εργατικών κέντρων και Ομοσπονδιών, επιδόθηκε στη συνέχεια σε μια σειρά από παραταξιακές κινητοποιήσεις και φιέστες, οι οποίες βρίθουν από “ταξικότητα” και “αντικαπιταλιστικές ανατροπές” αλλά όμως δεν οδηγούν πουθενά. Αντίθετα καταλήγουν πάντα στο ίδιο αδιέξοδο, αφού η μόνη προοπτική που προβάλλει το ΠΑΜΕ στους εργαζόμενους είναι αυτή της θολής και γενικόλογης “λαϊκής εξουσίας”. Φροντίζει όμως επιμελώς να κρύψει τα αδιέξοδα και τη χρεοκοπία της γραμμής του καταγγέλλοντας όσους αντιπαρατίθενται στην πολιτική του, επειδή δεν ευθυγραμμίζονται με τις επιλογές του. Άραγε ποιον απολογισμό έκανε το ΠΑΜΕ όταν βροντούσε κι άστραφτε για “να μην τολμήσει να φέρει η κυβέρνηση τον αντιασφαλιστικό νόμο” και το ίδιο καλούσε σε 3ήμερο(!!) παλλαϊκό ξεσηκωμό; Τι απέγινε η μάχη για την επαναφορά των συλλογικών διαπραγματεύσεων, στην οποία μάλιστα μπήκαν πάνω από 900 Ομοσπονδίες, Εργατικά Κέντρα και πρωτοβάθμια σωματεία σύμφωνα με την ηγεσία του; Στην πραγματικότητα η αδιέξοδη πολιτική της ηγεσίας του ΠΑΜΕ, που διασπά την ενότητα των αγώνων των εργαζομένων στη βάση μάλιστα της “ταξικής καθαρότητας”, αναπαράγει και εντείνει την υπάρχουσα απογοήτευση και υποχώρηση.
    Την ίδια όμως πολιτική υπηρετούν και οι καρικατούρες των διαφόρων “συντονισμών πρωτοβάθμιων σωματείων” που στήνουν οι δυνάμεις της ΑΝΤΑΡΣΥΑ (ΝΑΡ – ΣΕΚ) για να αντιμετωπίσουν υποτίθεται την ανυποληψία και την αδράνεια των ξεπουλημένων ΓΣΕΕ – ΑΔΕΔΥ. Στην πραγματικότητα αναπαράγουν σαν κακέκτυπα την πολιτική του ΠΑΜΕ, στήνοντας διάφορα παράκεντρα που δεν έχουν καμία σχέση με τον πραγματικό αγωνιστικό συντονισμό των σωματείων. Συναγωνίζονται μάλιστα τις δυνάμεις του ΠΑΜΕ σε “ταξικότητα” και πούρο “αντικαπιταλισμό”, προβάλλοντας συνθήματα που φτάνουν να αναπαράγουν το περίφημο μεταβατικό – ρεφορμιστικό πρόγραμμα της ΑΝΤΑΡΣΥΑ (διαγραφή του χρέους, εθνικοποιήσεις με εργατικό έλεγχο κλπ).
   Η μακρά περίοδος της υποχώρησης του εργατικού κινήματος δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί ούτε με τη φυγή ούτε πολύ περισσότερο με τη διάσπαση και την περιχαράκωση των εργαζομένων. Δρουν όμως επιζήμια και οι απόψεις εκείνες που θεωρούν πως τα σωματεία είναι χρεοκοπημένα αφού ο κόσμος δεν συμμετέχει σ’ αυτά και πως πρέπει να αναζητηθεί διέξοδος στην κοινή δράση που καταλήγει να ανακυκλώνεται ανάμεσα στις διάφορες συλλογικότητες και οργανώσεις της “εξωκοινοβουλευτικής αριστεράς”.
    Θεωρούμε πως στις σημερινές συνθήκες είναι αναγκαία η μαζικοποίηση των πρωτοβάθμιων σωματείων, η συσπείρωση των εργαζομένων σε αυτά σε αγωνιστική κατεύθυνση. Είναι ευθύνη των ταξικών δυνάμεων να παλέψουν με συνέπεια και επιμονή ώστε να αποκτήσει ο κόσμος της δουλειάς και της πάλης την απαιτούμενη εμπιστοσύνη πως μόνο μέσα από τον οργανωμένο, μαζικό και παρατεταμένο αγώνα του μπορεί να βάλει φραγμό στη βαρβαρότητα της κυρίαρχης πολιτικής.
  Μέσα από την αναστύλωση μαζικών και μαχητικών συνδικάτων μπορεί να επιτευχθεί η πλατύτερη ενότητα των εργαζομένων και των αγώνων τους στη βάση της υπεράσπισης, πρώτα και κύρια, των ζωτικών τους αιτημάτων και συμφερόντων, αλλά και για την αναχαίτιση και ανατροπή της βάρβαρης αντεργατικής και αντιλαϊκής πολιτικής των μνημονίων.
   Η κατεύθυνση αυτή περνά μέσα από την ανασυγκρότηση του εργατικού και συνδικαλιστικού κινήματος σε ταξική και αγωνιστική κατεύθυνση. Αυτό υπαγορεύει στις πραγματικά ταξικές δυνάμεις την αδιάκοπη πάλη και σύγκρουση με τη γραμμή του ρεφορμισμού και της υποταγής στην αστική πολιτική, που σήμερα εκφράζεται από τις συνδικαλιστικές δυνάμεις των αστικών κομμάτων των ΣΥΡΙΖΑ – ΝΔ – ΠΑΣΟΚ. Αυτή η υπόθεση περνά μέσα από την ανασύνταξη των σωματείων σε αντιπαράθεση με τη γραμμή της περιχαράκωσης και της διάσπασης αλλά και της φυγής από αυτά.
   Κάτω από αυτό το πρίσμα, η γενική απεργία στις 14 Δεκέμβρη θα πρέπει να μετατραπεί σε βήμα πανεργατικής και παλλαϊκής καταγγελίας της αντιλαϊκής πολιτικής και όχι πυροτέχνημα εκτόνωσης της λαϊκής οργής και αγανάκτησης που βέβαια υπάρχει. Ο λόγος και το βάρος πέφτει στις συνεπείς δυνάμεις του εργατικού – συνδικαλιστικού κινήματος ώστε να αποκτήσει η γενική απεργία τα πιο μαζικά και μαχητικά χαρακτηριστικά και ταυτόχρονα να ανοίξει ξανά ο δρόμος για νέους παρατεταμένους αγώνες ενάντια στη βάρβαρη αντιλαϊκή πολιτική των μνημονίων.

ΤΡΙΤΗ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ. ΑΡΘΡΟ 1: ΑΠΑΓΟΡΕΥΟΝΤΑΙ ΟΙ ΑΠΕΡΓΙΕΣ

ΕΡΓΑΣ

Εργαζόμενες, εργαζόμενοι.

        Με συνοπτικές διαδικασίες και χωρίς ιδιαίτερες τυμπανοκρουσίες τα τεχνικά κλιμάκια της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ και των λεγόμενων θεσμών, ολοκλήρωσαν τη συμφωνία της τρίτης αξιολόγησης με επιτυχία! Σύμφωνα με την ανακοίνωση αποφασίστηκε το ξεπούλημα του τμήματος της ΔΕΗ που είχε απομείνει, η περικοπή των κοινωνικών επιδομάτων, η περικοπή του αφορολόγητου ένα χρόνο νωρίτερα και μια σειρά άλλα μέτρα που σαρώνουν σαν καταιγίδα ότι δικαίωμα έχει απομείνει.

ΠΡΙΝ ΟΛΟΚΛΗΡΩΘΕΙ Η 3η ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΑΡΧΙΣΑΝ ΟΙ ΔΙΩΞΕΙΣ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΩΝ

Διώξεις συνδικαλιστών μπροστά στα νέα αντιαπεργιακά μέτρα τις ιδιωτικοποιήσεις και το ξεπούλημα της περιουσίας του Δημοσίου

Μια ιδιόμορφη συνδικαλιστική δίωξη ήρθε στη δημοσιότητα στα μέσα του Νοέμβρη και αφορά σε εκλεγμένους εκπροσώπους των εργαζομένων στα Δ.Σ., αφ΄ενός της κρατικής επιχείρησης ΛΑΡΚΟ που (από το ΤΑΙΠΕΔ) έχει ενταχθεί σήμερα στο Υπερταμείο “Αξιοποίησης” Δημόσιας Περιουσίας και του κρατικού ινστιτούτου ΙΓΜΕ, του οποίου η συρρίκνωση και το ενδεχόμενο κλείσιμο μεθοδεύεται με σταθερά βήματα από όλες τις κυβερνήσεις που μέχρι τώρα ψήφισαν και διαχειρίστηκαν μνημόνια είτε αυτές ήταν ΝΔ-ΠΑΣΟΚ είτε ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ.

ΜΙΑ "ΕΙΚΟΝΑ" ΤΗΣ ΑΡΑΒΙΚΗΣ ΑΝΟΙΞΗΣ, ΑΝΘΙΖΕΙ ΤΟ ΔΟΥΛΕΜΠΟΡΙΟ ΣΤΗ ΛΙΒΥΗ

Τα σύγχρονα σκλαβοπάζαρα του Ιμπεριαλισμού

Δημοσιεύτηκε στις: 02, Δεκ 2017

Με αφορμή ένα ντοκιμαντέρ του CNN το οποίο ανέδειξε τα σκλαβοπάζαρα στη Λιβύη, λίγο έξω από την Τρίπολη, όπου άνθρωποι, πρόσφυγες και μετανάστες από την Υποσαχάρια Αφρική, δημοπρατούνται, οι εκπρόσωποι του ιμπεριαλισμού ως ανυποψίαστοι και ανίδεοι εξέφρασαν δήθεν τον αποτροπιασμό τους.
Ο Μακρόν, ιδιαίτερα, έσπευσε να καταδικάσει το δουλεμπόριο και να ζητήσει έκτακτη σύγκληση του Συμβουλίου του ΟΗΕ, γιατί μάλλον δεν γνώριζε τι επικρατεί στη Λιβύη, ούτε τις συμφωνίες για το Προσφυγικό, ενδεχομένως ούτε ότι η Γαλλία πρωτοστατούσε στο Νατοϊκό μακέλεμα της χώρας. Καταρχήν το δουλεμπόριο, τουλάχιστον στη Λιβύη, έχει γνωστοποιηθεί από επίσημες καταγγελίες Αφρικανών μεταναστών και προσφύγων που κατάφεραν να διαφύγουν, καθώς και από δημοσιεύματα του διεθνούς Τύπου. Αυτό που ξαφνικά «ευαισθητοποίησε» κυρίως τους Ευρωπαίους ιθύνοντες ήταν η μαζική προβολή και αναπαραγωγή του βίντεο που προκάλεσε τη διεθνή κατακραυγή, οι διαδηλώσεις διαμαρτυρίας που ακολούθησαν σε ευρωπαϊκές χώρες, αλλά και οι καταγγελίες που αποφάσισε να δημοσιοποιήσει ο ΟΗΕ, για προκλητικό καθεστώς τυραννίας, για φρικιαστική διαβίωση χιλιάδων προσφύγων και μεταναστών, επιρρίπτοντας ευθύνες στην ΕΕ και την αντιμεταναστευτική της πολιτική.