Μαύρη αντιμεταναστευτική εκστρατεία των ακροδεξιών και φασιστικών δυνάμεων στο ευρωπαϊκό φρούριο
Στους άξονες που έθεσε η τελευταία Σύνοδος Κορυφής για το Προσφυγικό κινούνται οι χώρες της ΕΕ, αναζητώντας νέες πρακτικές αποτροπής εισόδου αλλά και αποκλεισμού από την ευρωπαϊκή επικράτεια προσφύγων και μεταναστών.
Οι επιμέρους διαφοροποιήσεις αποτελούν μόνιμο σημείο τριβών και σφοδρών αντιπαραθέσεων με απώτερο στόχο να διασφαλίσει στο εσωτερικό της η καθεμία υγειονομική ζώνη, ελάχιστης ως μηδενικής υποδοχής προσφύγων. Και όλα αυτά ενώ η βάρβαρη αντιμεταναστευτική πολιτική της ΕΕ έχει ουσιαστικά αποδώσει, μειώνοντας κατά 80% τις ροές από το 2015, αυξάνοντας κατακόρυφα τις μαζικές απορρίψεις ασύλου και τις απελάσεις για όσους κατατρεγμένους γλύτωσαν από τις αναχαιτίσεις στη Μεσόγειο, τα σιδερόφρακτα σύνορα, τα τείχη που υψώθηκαν.
Τη σκυτάλη από τις χώρες του Βίζενγκραντ παρέλαβε η κυβέρνηση της Ιταλίας Κόντε, με τον Σαλβίνι να πρωτοστατεί στη διαμόρφωση μιας αγριότερης ατζέντας, υιοθετώντας μια απάνθρωπη πολιτική απαγόρευσης ελλιμενισμού σε ιταλικό έδαφος πλοίων που διασώζουν θαλασσοπνιγμένους, αν δεν διαμοιράζονται οι διασωθέντες και σε άλλες χώρες.