Πράσινη ενέργεια ή νέο ξεπούλημα του πλούτου της χώρας;

14 Αυγούστου 2023

Για την περιβόητη «πράσινη μετάβαση» και την καταστροφή των πλουτοπαραγωγικών πηγών της χώρας

1. Προς ένα νέο ξεπούλημα του πλούτου της χώρας

Το πρόγραμμα της «Πράσινης Ανάπτυξης», από το οποίο η αστική τάξη της χώρας και τα κόμματά της (ΝΔ, ΣΥΡΙΖΑ, ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ κ.ά.) περιμένουν την προσέλκυση ξένου κεφαλαίου και κατά συνέπεια την «αναθέρμανση» της οικονομίας, αποτελεί χωρίς αμφιβολία ένα νέο πεδίο κερδοσκοπίας για το ντόπιο και ξένο μονοπωλιακό κεφάλαιο, με ζημιογόνα αποτελέσματα για τη χώρα και το λαό. Θα πρέπει να τονίσουμε ότι τις «πράσινες» κυβερνητικές επιλογές τις θεωρούν σαν όχημα για την έξοδο από την ύφεση της παγκόσμιας οικονομίας και την αντιμετώπιση της κρίσης στην αγορά εργασίας οι Βρυξέλλες, οι ΗΠΑ, οι διεθνείς οργανισμοί, αλλά και τα ξεπουλημένα κορυφαία εργατικά συνδικάτα. Αποτελεί λοιπόν παγκόσμια επιλογή, με επιχείρημα την αναστολή της περιβαλλοντικής καταστροφής. Είναι όμως έτσι;

Η λεγόμενη πράσινη ενέργεια στα χέρια των μεγάλων εταιρειών καταστρέφει το περιβάλλον και τη ζωή των ανθρώπων.

2 Φεβρουαρίου 2022

Δημοσιεύουμε μία αναλυτική τοποθέτηση πάνω στα ζητήματα της ενεργειακής πολιτικής της χώρας μας και όχι μόνο του Παύλου Αλεξίου μηχανικού με ιδιαίτερη δράση στα περιβαλλοντικά ζητήματα.

Με «πράσινη» ή «καθαρή» ενέργεια

Η «ανάπτυξή» τους καταστρέφει το περιβάλλον και τις ζωές μας

Οδηγεί στην ενεργειακή -και όχι μόνο- εξάρτηση της χώρας

και στην εκτόξευση  της τιμής του ηλεκτρικού ρεύματος στα ύψη

Εισαγωγή

Πολλά λέγονται το τελευταίο διάστημα για την «πράσινη» και την «καθαρή» ενέργεια, για τις ΑΠΕ, για την ηλεκτροκίνηση αυτοκινήτων, για την κατάργηση του λιγνίτη κλπ, που θα μας οδηγήσουν σε μια άλλη ανάπτυξη που δεν θα καταστρέφει το περιβάλλον και «άλλα ηχηρά παρόμοια».

Εμείς από τις θέσεις του διαλεκτικού και ιστορικού υλισμού θα πρέπει να ξεκαθαρίσουμε εξ αρχής ότι όλοι οι τρόποι παραγωγής και οι μορφές ενέργειας έχουν κοινωνικοοικονομικές και περιβαλλοντικές αιτίες και επιπτώσεις. Επίσης κάθε τεχνολογική ανακάλυψη και εφαρμογή συνδέεται άμεσα με το κοινωνικό σύστημα που την δημιούργησε.

Όπως σημειώνει ο Μαρξ:  «Οι κοινωνικές σχέσεις είναι σφιχτοδεμένες με τις παραγωγικές δυνάμεις. Αποχτώντας καινούργιες παραγωγικές δυνάμεις οι άνθρωποι αλλάζουν τον τρόπο παραγωγής τους. Και αλλάζοντας τον τρόπο παραγωγής, τον τρόπο που κερδίζουν τη ζωή τους, αλλάζουν όλες τις κοινωνικές τους σχέσεις. Ο χερόμυλος θα σας δώσει την κοινωνία με τον χωροδεσπότη (αφέντη). Ο ατμόμυλος την κοινωνία με την βιομηχανική κεφαλαιοκρατία».

(Η αθλιότητα της φιλοσοφίας, Εκδόσεις Αναγνωστίδη σελ. 107)

Η απελευθέρωση της ενέργειας και η πολιτική τηςπράσινης ενέργειας θηλειά στα λαϊκά νοικοκυριά.

Ασφυκτική εξάρτηση, ακρίβεια και συνεχείς διακοπές – Η μόνη υπόσχεση της πολιτικής της απελευθερωμένης πράσινης ενέργειας

Στους τελευταίους λογαριασμούς ρεύματος αποτυπώνονται καθαρά οι πρώτες επιπτώσεις της πολιτικής της «απελευθέρωσης της ενέργειας». Της πολιτικής που υπήρξε σταθερό «όραμα» του νεοφιλελευθερισμού και βασικός άξονας των κατευθύνσεων και επιταγών της ΕΕ. Της πολιτικής που υπηρέτησαν πιστά όλες οι κυβερνήσεις των τελευταίων δεκαετιών, προσηλωμένες στον ευρωπαϊκό μονόδρομο και στην εξυπηρέτηση των αδίστακτων ξένων και ντόπιων συμφερόντων.

Αυτή η πολιτική που κάτω από εύηχους τίτλους για απελευθερώσεις και πράσινες μεταβάσεις και με απίστευτες πολλές φορές θεσμικές «ρυθμίσεις», επιβλήθηκε με σκοπό την εκποίηση του δημόσιου πλούτου και βασικά της πιο μεγάλης -και κρίσιμης για τον τόπο- δημόσιας επιχείρησης. Τώρα οι ίδιοι οι εισηγητές και θιασώτες της πολιτικής της πλήρους ιδιωτικοποίησης της ενέργειας παρουσιάζουν τα ολέθρια αποτελέσματά της σαν αποτέλεσμα άλλων παραγόντων. Και σε κάθε περίπτωση παριστάνουν τους αθώους για τα ολέθρια αποτελέσματα των πολιτικών τους.