Η ιστορία του Ελληνικού Σιδηρόδρομου: Μια σύντομη αλλά ουσιαστική προσέγγιση.

Ελληνικοί Σιδηρόδρομοι: Μια ιστορία απαξίωσης στη μέγγενη των οικονομικών συμφερόντων

Η απαξίωση του σιδηροδρόμου δεν είναι καθόλου φρέσκο φρούτο, σχεδιάστηκε απαξιωμένα στο νεαρό ελληνικό κράτος από την εποχή που τα σύνορά του έφταναν περίπου μέχρι το σημείο του σημερινού τραγικού δυστυχήματος. Για τους γνωρίζοντες τα των ελληνικών τρένων η ύπαρξη τόσων διαφορετικών μετατροχίων στο ελληνικό δίκτυο, ήταν απλά και μόνο μία ένδειξη του μεγάλου ανταγωνισμού μεταξύ των μεγάλων δυνάμεων της εποχής του μοιράσματος μιας παρθένας αγοράς που έψαχνε τρόπους εκσυγχρονισμού και εκβιομηχάνισης της οικονομίας της. Σε μία ελληνική παραδοξότητα, το τρένο ξεκίνησε να βοηθήσει στην άνθηση της ελληνικής οικονομίας, για να γίνει η υπογράμμιση των παθογενειών της σε μια μορφή ιδιότυπης αποικιοποίησης.   

Οι προφητείες διαψεύστηκαν. 30 χρόνια από το «τέλος της ιστορίας», η ιστορία εκδικείται…

Από την Ουάσιγκτον μέχρι τις Βρυξέλλες, το Βερολίνο και το Τόκιο, με τη διάλυση και την τυπική παλινόρθωση του καπιταλισμού στην ΕΣΣΔ το 1991, όλα τα αστικά επιτελεία, δημοσιογράφοι και πανεπιστημιακοί, οικονομολόγοι, φιλόσοφοι και νομπελίστες -με επικεφαλής τον Φουκουγιάμα- βρήκαν την ευκαιρία να μιλήσουν για το «τέλος της ιστορίας».

Με ευκαιρία την κατάρρευση τότε, του κακέκτυπου «σοσιαλιστικού» μορφώματος της ΕΣΣΔ, προφήτευαν πως ο καπιταλισμός και η φιλελεύθερη αστική δυτική δημοκρατία, απαλλαγμένη από τις εσωτερικές αντιφάσεις που ταλαιπώρησαν όλα τα άλλα πολιτικά συστήματα, αποτελεί το έσχατο σημείο της ιδεολογικής εξέλιξης του ανθρώπινου γένους και την οριστική μορφή της ανθρώπινης διακυβέρνησης.

75 χρόνια από τη μεγάλη αντιφασιστική νίκη των λαών

9 Μαΐου 2020

 Πηγή διδαγμάτων και για τους σημερινούς αγώνες των λαών ενάντια στο φασισμό, τον ιμπεριαλισμό και τον πόλεμο

Η 9η Μάη, η μέρα της μεγάλης αντιφασιστικής νίκης, με το συμβολισμό και το περιεχόμενό της, δεν μπορεί παρά να κατέχει ξεχωριστή θέση στην καρδιά και τη μνήμη των λαών του κόσμου. Ως από τις πλέον σημαντικές στην ιστορία των λαϊκών αγώνων, σημάδεψε την ιστορία του 20ού αιώνα, έκρινε αποφασιστικά το παρελθόν, το παρόν και το μέλλον της ανθρωπότητας. Και αν από τη μια, η εικόνα της υψωμένης κόκκινης σημαίας στο Ράιχσταγκ συμβολίζει την ήττα τής “… πιο ανοιχτής τρομοκρατικής δικτατορίας, των πιο αντιδραστικών, των πιο σοβινιστικών, των πιο ιμπεριαλιστικών στοιχείων του χρηματιστικού κεφαλαίου”, όπως σωστά όρισε το φασισμό στην εξουσία ο Δημητρόφ και η ΚΔ, για το κομμουνιστικό κίνημα η αντιφασιστική νίκη σηματοδοτεί ένα άλμα στον ουρανό, αναδεικνύεται σε χρονικό ορόσημο της πιο λαμπρής ακτινοβολίας των ιδεών και των οραμάτων του.
Γιατί το Κομμουνιστικό Κίνημα με την πολιτική τακτική, με τη γραμμή που θα υιοθετήσει μπροστά στο ξέσπασμα του ναζιστικού κτήνους, θα καταφέρει μέσα στις φλόγες του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, να αναδειχθεί σε ηγέτιδα δύναμη του αντιφασιστικού αγώνα. Με τη θέση για τη συγκρότηση των λαϊκών αντιφασιστικών μετώπων και την τακτική που ακολουθεί μέσα στα εθνικά απελευθερωτικά κινήματα αγγίζει, κινητοποιεί, κατακτά πλατιές μάζες των λαών του πλανήτη, που αγκομαχούν κάτω από την μπότα του φασισμού και της ιμπεριαλιστικής υποδούλωσης. Με την κατεύθυνση και τη δράση του, το κομμουνιστικό κίνημα θα προσφέρει στους λαούς τούς αμέτρητους ήρωες και τους ηγέτες που θα γεννηθούν από τα σπλάχνα τους, που θα γίνουν σύμβολα της ιστορίας και των αγώνων τους.