Προϋπολογισμός φορομπηξίας και λεηλασίας του λαού
Στη μία πλευρά της εξαιρετικά φορτισμένης κοινωνίας μας, με την πανδημία να καλπάζει αφήνοντας πίσω της χιλιάδες θύματα, με την ακρίβεια να οδηγεί σε ένα απροσδιόριστο ράλι τον πληθωρισμό (τον Οκτώβρη καταγράφηκε στο 3,4%), με το ηλεκτρικό ρεύμα να αποτελεί πλέον «πολυτέλεια» για τα φτωχά στρώματα, με την απαξίωση της δημόσιας Υγείας, Παιδείας και Πρόνοιας, με τη δαμόκλειο σπάθη του πτωχευτικού Κώδικα πάνω από τη λαϊκή κατοικία, με τις επικείμενες κατασχέσεις για χρέη προς το Δημόσιο και τις τράπεζες, με τον ανύπαρκτο κρατικό μηχανισμό πρόληψης και προστασίας από θεομηνίες, με τα αντεργατικά μέτρα να πιέζουν ασφυκτικά μισθούς, μεροκάματα, συνδικαλιστική δράση και εργασιακά δικαιώματα, με τα μικρομάγαζα να κλείνουν το ένα μετά το άλλο, με την ανεργία να παίρνει ανεξέλεγκτες διαστάσεις, με το μισθό να μη φθάνει ούτε για τα ¾ του μήνα, με τη φτώχεια και την εξαθλίωση να γίνονται συνώνυμα της λέξης «Ελλάδα», στέκεται ο λαός και ο βόγγος του πνίγεται μέσα στη σκοτεινιά και το ζόφο που προκαλούν τα αλλεπάλληλα κύματα της κρίσης. Οι αντιστάσεις του μπορεί να είναι περιορισμένες, ωστόσο η οργή και η αγανάκτηση δε θ’ αργήσουν να βρουν τη διέξοδο που αντιστοιχεί στην τεράστια πίεση που δέχεται.
