Διαδοχικές αποχωρήσεις στελεχών από τη συνδικαλιστική παράταξη του ΚΚΕ
Ένα χρονικό διαρροών από τις γραμμές της συνδικαλιστικής παράταξης
του ΚΚΕ καταγράφεται τους τελευταίους μήνες. Συνδικαλιστικά στελέχη του,
εκλεγμένα σε διοικήσεις συνδικάτων, ανακοίνωσαν τις αποχωρήσεις τους,
δημοσιοποιώντας διαφωνίες σε θέσεις της παράταξης του ΚΚΕ και για τη
λειτουργία των κομματικών οργάνων. Το ενδιαφέρον είναι ότι η ηγεσία του
ΚΚΕ, απέναντι σε όσα τους προσάπτουν οι αποχωρήσαντες, έχει περιοριστεί
σε μόλις δύο σύντομες απαντήσεις (μία του ΠΑΜΕ και μία μέσα από ένα
ανυπόγραφο άρθρο στον Ριζοσπάστη και στις ιστοσελίδες του 902.gr) και
δεν έχει απαντήσει σε σοβαρές κατηγορίες που της έχουν προσάψει οι
αποχωρήσαντες
Για τη διασπαστική πολιτική του ΠΑΜΕ μέσα στο εργατικό κίνημα για μια ακόμα φορά
Την
Τετάρτη 4 Δεκέμβρη μπήκε στη Βουλή το νομοσχέδιο της κυβέρνησης που
ρυθμίζει τον κατώτατο μισθό. Το νομοσχέδιο έκτρωμα ψηφίστηκε την επομένη
ημέρα απ’ την πλειοψηφία της ΝΔ και έγινε πλέον νόμος του κράτους.
Απέναντι σε ένα νόμο που δυναμιτίζει τα εργασιακά δικαιώματα και τις
διεκδικήσεις των εργαζομένων, οι αντιδράσεις των συνδικάτων ήταν
ανύπαρκτες. Η ΓΣΣΕ και η ΑΔΕΔΥ δεν μπήκαν καν στο κόπο να συζητήσουν
κάποια, έστω υποτυπώδη, αντίδραση για ένα τόσο σοβαρό θέμα. Έμεινε έτσι
το πεδίο ελεύθερο στο ΠΑΜΕ να κομπάζει ότι δήθεν είναι η μοναδική δύναμη
που παλεύει για τα συμφέροντα των εργαζομένων. Ας δούμε όμως ορισμένες
πλευρές του «αγώνα» που κάνει το ΠΑΜΕ προς όφελος της εργατικής τάξης
και στο ζήτημα αυτό.
Σχετικά με τα γεγονότα στο
Συνέδριο της ΓΣΕΕ: εκατό χρόνια μετά την ίδρυσή της ΓΣΕΕ η ηγεσία της
την έχει οδηγήσει σε συνδικαλιστικό τέλμα
Τα
επεισόδια που ματαίωσαν, στις 14 Μάρτη, το 37ο συνέδριο της ΓΣΕΕ στην
Καλαμάτα, η επανάληψη τους με μεγαλύτερη ένταση, στις 4 Απρίλη, στη Ρόδο
όπου η πλειοψηφία της ηγεσίας της ΓΣΕΕ αποφάσισε την διεξαγωγή ενός
“περιφρουρημένου” συνεδρίου “μιας μέρας”(!), η εισβολή, οι
ψευτοπαληκαρισμοί και οι έφοδοι του ΠΑΜΕ, η διάλυση του συνεδρίου της
μεγαλύτερης Ομοσπονδίας της ΓΣΕΕ, λίγες μέρες πριν, της Ομοσπονδίας
Ιδιωτικών Υπαλλήλων Ελλάδας (ΟΙΥΕ), κατέδειξαν την αποσύνθεση στην οποία
έχουν περιέλθει οι ανώτερες συνδικαλιστικές οργανώσεις κάτω από τις
διαβρωτικές και διαλυτικές πολιτικές των κυρίαρχων συνδικαλιστικών
παρατάξεων.
Από
τη μία πλευρά, ο εργαζόμενος κόσμος βλέπει το ΠΑΜΕ να οργανώνει εφόδους
στα συνδικαλιστικά συνέδρια, και με απαράδεκτες μεθοδεύσεις να
επιχειρεί τον καθορισμό της σύνθεσης τους, επικαλούμενο τις νοθείες των
ΠΑΣΚΕ, ΔΑΚΕ και της παράταξης του ΣΥΡΙΖΑ
Από
την άλλη πλευρά, η πλειοψηφία της ηγεσίας τη ΓΣΕΕ, εμφανίζεται να
απαντά, εκμεταλλευόμενη την συμπεριφορά του ΠΑΜΕ, σαν δήθεν
θεματοφύλακας της συνδικαλιστικής δημοκρατίας, όταν βασικός πυλώνας όπου
στηρίζει την επικράτηση της στη ΓΣΕΕ είναι οι ποικίλες αντιδημοκρατικές
πρακτικές της. Εμφανίζεται να κόπτεται για την κατάσταση στο εργατικό
κίνημα, όταν κινείται προς όφελος της κυβέρνησης, των μνημονίων, των
εργοδοτών και υπογράφει την πολιτική και τα αντεργατικά μέτρα τους. Μιλά
για ελευθερία και δημοκρατικές διαδικασίες, όταν η ίδια η διοίκηση της
ΓΣΕΕ βαρύνεται επανειλημμένως απο εκλογικές νοθείες και παραβίαση της
δημοκρατικής συνδικαλιστικής έκφρασης των εργαζομένων, προκειμένου να
ελέγχει τους συσχετισμούς και τη διοίκηση του ανώτατου συνδικαλιστικού
οργάνου της χώρας.
Το πώς συμπεριφέρεται, λειτουργεί,
δρα και αγωνίζεται η απελευθερώτρια κοινωνική τάξη, δηλαδή η εργατική
τάξη, δεν είναι θεωρητικό αλλά πρακτικό ζήτημα. Είναι ζήτημα ζωής, όσο
κι αν με αυτό ασχολούνται οι πολιτικοί και οι διανοούμενοι. Οπωσδήποτε
σε μια σύνθετη κοινωνία, όπως είναι η αστική, οι συμπεριφορές των
κυριαρχούμενων ή των «από κάτω», όπως λέγεται, επηρεάζονται με δεκάδες
τρόπους από την κυρίαρχη ιδεολογία, τα γούστα, τα πρέπει και τα θέλω της
ιθύνουσας τάξης. Σ’ αυτόν το δρόμο, ισχυρότατο ρόλο διαδραματίζουν τα
ΜΜΕ, παλιά και νέα, έτσι ώστε οι κανόνες να ενσωματώνονται τόσο βαθειά
στα μυαλά των ανθρώπων που να τους νομίζουν δικούς τους.
