5 εργάτριες νεκρές. Στο βωμό της «ανάπτυξής» τους, του «εκσυγχρονισμού» τους, της «υγιούς επιχειρηματικότητας». Με λίγα λόγια, και στη γλώσσα της αλήθειας, της ασύδοτης κερδοφορίας της οικονομικής ολιγαρχίας. Ένα ακόμη βαρύ έγκλημα της εργοδοσίας, της κυβέρνησης, του αστικού κράτους, προστίθεται στη μεγάλη λίστα των εργατικών δυστυχημάτων.

Δεν ήταν ένα «ατυχές γεγονός». Ούτε αποτελεί μια μεμονωμένη περίπτωση. Οι καραμπινάτες παρατυπίες και παρανομίες του «υπερσύγχρονου», κατά την κυβέρνηση, εργοστασίου κραυγάζουν πως πρόκειται για ένα προδιαγεγραμμένο έγκλημα, μια ακραία έκφραση της ζοφερής εργασιακής πραγματικότητας που επικρατεί στην Ελλάδα και σε όλο τον κόσμο, όπου η ασφάλεια των εργαζομένων αντιμετωπίζεται σαν γραφειοκρατικό εμπόδιο και θεωρείται αχρείαστη πολυτέλεια και εκτροχιασμός από την «αναπτυξιακή πορεία» ενός καπιταλισμού που γίνεται όλο και πιο άγριος.

Η Ελλάδα, βαθμιαία από την επιβολή των Μνημονίων και μετά, έχει μετατραπεί σε μια απέραντη οικονομική ζώνη φθηνής εργατικής δύναμης, κατάργησης στοιχειωδών εργασιακών και συνδικαλιστικών δικαιωμάτων και ελευθεριών, ακραίας εντατικοποίησης της εργασίας, έλλειψης στοιχειωδών μέτρων προστασίας των εργαζομένων. Εξαθλιώθηκε ο λαός της, ξεπουλήθηκε ο πλούτος και οι υποδομές της. Και τα εργατικά δυστυχήματα, κάθε χρόνο, γίνονται και περισσότερα, κατατάσσοντας τη χώρα μας στις χειρότερες θέσεις στην ΕΕ. Η προσπάθεια παρουσίασης μιας εξωραϊσμένης εικόνας από την κυβερνητική προπαγάνδα, η συστηματική υποκαταγραφή των θανάτων, των τραυματισμών, των αναπηριών και των «επαγγελματικών» βλαβών και ασθενειών και η υποβάθμισή τους και η σιωπή από τα ΜΜΕ δεν μπορούν να κρύψουν τις ζοφερές συνθήκες εργασίας που έχουν συντριπτικά επικρατήσει.

Η κυβέρνηση ΝΔ, προσηλωμένη στην εφαρμογή ενός σκληρού νεοφιλελεύθερου προγράμματος, λειτουργεί σαν ο πιστός θεματοφύλακας της άγριας καπιταλιστικής εκμετάλλευσης. Η εργοδοτική αυθαιρεσία και ασυδοσία και οι αντεργατικοί νόμοι είναι ακλόνητο καθεστώς, προκλητικά επεκτεινόμενο. Το διαβόητο «επιτελικό κράτος» επιβάλλει δραστικά τα συμφέροντα των πλουτοκρατών προσφέροντας δώρα και παροχές, φοροαπαλλαγές και φοροελαφρύνσεις, σε ένα περιβάλλον πλήρους ασυδοσίας, παραμερίζοντας κάθε κοινωνικό και εργασιακό εμπόδιο και φραγμό.

Η τραγωδία στη «Βιολάντα» ήρθε να υπογραμμίσει με τον πιο οδυνηρό τρόπο το βαρύ τίμημα που πληρώνει η εργατική τάξη εξαιτίας αυτής της πολιτικής. Οι εγκληματικές κυβερνητικές ευθύνες δεν σταματούν στο πριν και στην προσπάθεια συγκάλυψής του. Ο γνωστός πολιτικός κυνισμός της ΝΔ, με την επιθετική δήλωση του κυβερνητικού εκπροσώπου που χαρακτήρισε «κίνημα τυμβωρύχων» αυτούς που καταγγέλλουν τις εργοδοτικές και κυβερνητικές ευθύνες και του πρωθυπουργού που μίλησε για «εργαλειοποίηση του πόνου», ξεπέρασε κάθε όριο. Πρόκειται για μια προκλητική επιχείρηση που επιστρατεύει την υποκρισία, το ψεύδος, τη δολοφονία χαρακτήρων για να συγκαλύψει τις εγκληματικές παραλείψεις και παρανομίες που προηγήθηκαν αλλά και τις μεθοδεύσεις συγκάλυψης και συσκότισης που ακολούθησαν.

Βαθύτερη ευθυγράμμιση με τα νεοφιλελεύθερα δόγματα

Σε αυτές τις πολιτικές και κοινωνικές συνθήκες, η προτεινόμενη συνταγματική αναθεώρηση από την κυβέρνηση Κυρ. Μητσοτάκη αποτελεί κλιμάκωση μιας νεοφιλελεύθερης στρατηγικής που στοχεύει στη θεσμική θωράκιση των συμφερόντων της οικονομικής ολιγαρχίας. Επιπλέον, ο πρωθυπουργός και οι επιτελείς του δίνουν διαβεβαιώσεις, εντός και εκτός των συνόρων, σε συνθήκες έντονης λαϊκής απονομιμοποίησής τους, πως είναι οι πλέον αξιόπιστοι εγγυητές του βαθιά αντιλαϊκού αυτού «έργου».

Μέσα από τη «συνταγματοποίηση» της δημοσιονομικής πειθαρχίας, τα μνημόνια μετατρέπονται σε μόνιμο καθεστώς, ενώ η ίδρυση ιδιωτικών πανεπιστημίων και η κατάργηση της μονιμότητας στο Δημόσιο σηματοδοτούν την πλήρη εμπορευματοποίηση των κοινωνικών αγαθών. Παράλληλα, μέσα από την επίκληση της περιβαλλοντικής προστασίας επιχειρείται να ανοίξει διάπλατα ο δρόμος σε ανεξέλεγκτα επενδυτικά συμφέροντα.

Το Σύνταγμα μετατρέπεται σε εργαλείο νεοφιλελεύθερης επιβολής. Το κράτος απροσχημάτιστα υπηρετεί την πλουτοκρατική ολιγαρχία. Πρόκειται για μια απροκάλυπτη, βαθύτερη ευθυγράμμιση με τα περιβόητα νεοφιλελεύθερα δόγματα. Για μια επιχείρηση οριστικής κατεδάφισης των δημοκρατικών κατακτήσεων του λαϊκού κινήματος της Μεταπολίτευσης, η οποία συνοδεύεται από μια επιθετική προπαγάνδα περί «μάχης κατά του λαϊκισμού», για να απονομιμοποιήσουν και φιμώσουν κάθε φωνή που αντιστέκεται στην κοινωνική λεηλασία, επιβάλλοντας τη νεοφιλελεύθερη ατζέντα ως τη μοναδική, αδιαμφισβήτητη πραγματικότητα. Η πρωθυπουργική συνέντευξη στον Αλ. Παπαχελά, μέσα στο «φιλόξενο» και «ασφαλές» περιβάλλον του ΣΚΑΪ, διακήρυξε τα παραπάνω, και όχι μόνο, σε όλους τους τόνους.

Ρητορικές εξάρσεις…

Το διάγγελμα του πρωθυπουργού για τη συνταγματική αναθεώρηση και η συνέντευξή του στο ΣΚΑΪ, σε μια προσπάθεια -επίσης- επικοινωνιακού αντιπερισπασμού, πραγματοποιήθηκαν την ημέρα που ο Κ. Καραμανλής και ο Αντ. Σαμαράς επαναλάμβαναν, από την Καλαμάτα, την εφ’ όλης της ύλης αποδομητική τους κριτική στη ΝΔ του Κυρ. Μητσοτάκη, όπου δεσπόζουσα θέση, για άλλη μια φορά, είχαν και οι εξελίξεις στα ελληνοτουρκικά.

Λίγο πριν, με ισχυρό συμβολισμό, στη 30ή επέτειο από την «κρίση στα Ίμια», το τουρκικό υπουργείο Άμυνας διευκρίνισε πως η άκρως προκλητική NAVTEX που είχε εκδοθεί και διχοτομεί το Αιγαίο στον 25ο μεσημβρινό, θα έχει μόνιμη ισχύ!! Και όχι μόνο αυτό. Ανατολικά του άξονα αυτού, η Τουρκία επιχειρεί να επιβάλει ένα καθεστώς όπου κάθε ελληνική ερευνητική δραστηριότητα πρέπει να έχει την τουρκική έγκριση, ενώ θέτει υπό αμφισβήτηση την ελληνική κυριαρχία στα 23 ελληνικά νησιά του Ανατολικού Αιγαίου, απαιτώντας όχι μόνο να είναι αποστρατιωτικοποιημένα αλλά και θεωρώντας παράνομη κάθε στρατιωτική άσκηση της Ελλάδας εντός των χωρικών τους υδάτων, των 6 ναυτικών μιλίων! Πρόκειται για νέα ωμή απόπειρα επιβολής τετελεσμένων.

Με την ελληνική πλευρά να μην αντιδρά στοιχειωδώς, εγκαταλείποντας ακόμη και την πάγια τακτική έκδοσης αντι-NAVTEX, και με τον Έλληνα πρωθυπουργό να ισχυρίζεται, στη συνέντευξή του, πως «το γεγονός ότι έχουμε ήρεμα νερά εδώ και δύο χρόνια είναι μια τεράστια κατάκτηση. Δεν πρέπει να την υπονομεύουμε επειδή μπορεί να υπάρχουν κάποιες ρητορικές εξάρσεις»…!! Όλα αυτά παραμονές της επίσκεψής του στην Άγκυρα!

Περί «ρητορικών εξάρσεων», πρόκειται, λοιπόν… Είναι μακρύς και κατηφορικός ο δρόμος της συνεχούς διολίσθησης και των διαδοχικών προσαρμογών της ελληνικής ολιγαρχίας, των κυβερνήσεών της και όλων των αστικών κομμάτων απέναντι στις διευρυνόμενες τουρκικές διεκδικήσεις, από την εποχή των Ιμίων και του περιβόητου «ευχαριστώ» του Κ. Σημίτη προς τις ΗΠΑ, το 1996. Στο όνομα του «ρεαλισμού» και της «συνετής στάσης», η κυβέρνηση ΝΔ κάνει, συνεχώς, βήματα προς τα πίσω, με τα αντιπολιτευόμενα κόμματα κυρίως να τηρούν σιγή ή να υποβαθμίζουν όλες τις κρίσιμες εξελίξεις, ή κάποια κόμματα και προσωπικότητες της Δεξιάς και Ακροδεξιάς να επιδίδονται σε πατριδοκαπηλία, μακριά από τα πραγματικά συμφέροντα του ελληνικού λαού.

Απέναντι σε μια Τουρκία που λειτουργεί πλέον σαν ισχυρή περιφερειακή δύναμη και επιδιώκει ενεργά την αναδιαμόρφωση των ισορροπιών στο Αιγαίο, την Ανατολική Μεσόγειο, και την ευρύτερη Μέση Ανατολή, όπου κάθε κίνησή της δεν έχει αποσπασματικό χαρακτήρα αλλά έχει συνέχεια και εντάσσεται σε μια μακρόπνοη στρατηγική που στηρίζεται από το σύνολο του τουρκικού πολιτικού συστήματος, η ελληνική πολιτική του κατευνασμού του επιθετικού γείτονα οδηγεί σε ισχυροποίηση των τουρκικών διεκδικήσεων και βάζει στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων «αδιαπραγμάτευτα», μέχρι πρότινος, ελληνικά κυριαρχικά δικαιώματα. Ο περίφημος «επώδυνος συμβιβασμός» και η «μεγάλη διευθέτηση» στην περιοχή μας, για τα οποία, εδώ και πολλά χρόνια, προετοιμάζει την κοινή γνώμη η περίφημη Σχολή του κατευνασμού και του ενδοτισμού έρχονται όλο και πιο κοντά.

Σε μια εποχή καταιγιστικών ανατροπών και μεγάλης αβεβαιότητας, ιδιαίτερα μετά τη νέα εκλογή Τραμπ στην προεδρία των ΗΠΑ, με τις διαθέσεις του σχετικά με την πολιτική που θα ακολουθήσει στην περιοχή μας να μην έχουν ακόμη πλήρως αποσαφηνιστεί, αλλά με τον Τούρκο πρόεδρο να είναι πολύ κοντά στο Λευκό Οίκο, τον Έλληνα πρωθυπουργό εκτός κάδρου και το διατλαντικό ρήγμα διευρυνόμενο, η «στρατηγική σχέση» της Ελλάδας με τις ΗΠΑ κινείται σε ομιχλώδες τοπίο και η τρέχουσα «σωστή πλευρά της ιστορίας» και οι «έξωθεν σωτήρες» αναζητούνται εναγωνίως.

πηγή: Λαϊκός Δρόμος