Στο προηγούμενο φύλλο του Λαϊκού Δρόμου σημειώναμε πως: «Το Ιράν, υπερασπιζόμενο την εδαφική κυριαρχία και ανεξαρτησία του από την αχαλίνωτη επιθετικότητα του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού και του σιωνισμού, απάντησε, όπως είχε από πριν ξεκαθαρίσει…». Ενώ ταυτόχρονα επισημαίναμε σχετικά με το χαρακτήρα του πολέμου ότι: «Το ζήτημα για τον ιρανικό λαό και τους κομμουνιστές δεν είναι τώρα το καθεστώς του Ιράν, που είναι βεβαίως θεοκρατικό και καταπιεστικό. […] Για το σκοπό αυτό εξάλλου δουλεύουν άλλοι. Δουλεύει λυσσασμένα ο αμερικάνικος και σιωνιστικός στρατός, η CIA και η Μοσάντ. […] Την ώρα που η κυβέρνηση του Ιράν έχει γίνει ο πρώτος στόχος των ΗΠΑ, του Ισραήλ και της ΕΕ και κινείται ενάντιά της ολόκληρη η πολεμική μηχανή τους και η θέση της εξακολουθεί να είναι θέση αντίστασης και όχι συνθηκολόγησης, οποιοδήποτε σύνθημα “ίσων αποστάσεων”, πολύ περισσότερο ανατροπής της “από τα αριστερά”, ισοδυναμεί με απροσχημάτιστη υποστήριξη των επιθετικών σχεδίων των ιμπεριαλιστών».