Με επίκεντρο το Ιράν κλιμακώνονται οι ανταγωνισμοί και η ένταση στον Περσικό Κόλπο
Επικίνδυνα τεταμένη παραμένει η κατάσταση στον Περσικό Κόλπο. Η πρώτη
επέτειος από τη δολοφονία του Ιρανού στρατηγού Κασέμ Σολεϊμανί από τις
ΗΠΑ στις 3 Γενάρη 2020 στο διεθνές αεροδρόμιο της Βαγδάτης, και η
πρόσφατη δολοφονία του επικεφαλής του πυρηνικού προγράμματος του Ιράν,
πυροδότησαν μαζικές διαδηλώσεις σε Ιράν και Ιράκ ενάντια σε ΗΠΑ και
Ισραήλ. Η ένταση φορτίζεται από την επιλογή της απερχόμενης κυβέρνησης
Τραμπ να επεξεργάζεται, μέχρι την τελευταία στιγμή, σχέδια όξυνσης της
γεωπολιτικής αντιπαράθεσης με το Ιράν, σε συνεργασία με το Ισραήλ.
Το αμερικανικό αεροπλανοφόρο «Νίμιτς», που υποτίθεται πως είχε πάρει
εντολή παραμονή Πρωτοχρονιάς να επιστρέψει σε ναυτική βάση της
Καλιφόρνιας, διατάχθηκε να παραμείνει στον Περσικό Κόλπο με την ακόλουθη
απειλή: «Κανείς δεν θα πρέπει να αμφιβάλει για την αποφασιστικότητα των
ΗΠΑ». Η ένταση ανέβηκε, όταν ανακοινώθηκε η κατάληψη του
νοτιοκορεατικού δεξαμενόπλοιου «HANKUK CHEMI» από τους Ιρανούς «Φρουρούς
της Επανάστασης», σε μια περίοδο υψηλής έντασης και μεταξύ Ιράν –
Νότιας Κορέας, με αφορμή το πάγωμα ιρανικών κεφαλαίων σε νοτιοκορεατικές
τράπεζες εξαιτίας των αμερικανικών κυρώσεων.
Στο φόντο των τουρκικών προκλήσεων στην Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη
της Κύπρου και στην περίκλειστη περιοχή της Αμμόχωστου, ισχυρά
ιμπεριαλιστικά κέντρα πιέζουν για την επανέναρξη των συνομιλιών για το
Κυπριακό υπό την αιγίδα του ΟΗΕ. Αθήνα, Λευκωσία και Άγκυρα
επιβεβαιώνουν την ετοιμότητά τους για διάλογό με προοπτική μια νέα 5μερή
Διάσκεψη, το Φλεβάρη.
Κρίσιμο βήμα προς αυτή την κατεύθυνση η εκ νέου άφιξη στο νησί της
ειδικής απεσταλμένης του Γκουτιέρες, Λουτ, η οποία θα έχει νέες χωριστές
συναντήσεις με τους ηγέτες των δύο πλευρών, Αναστασιάδη και Τατάρ. Η
απεσταλμένη του Γενικού Γραμματέα του ΟΗΕ αναμένεται να ενημερώσει για
τη σύγκληση μιας άτυπης πενταμερούς, στην οποία θα πάρουν μέρος οι δύο
πλευρές στην Κύπρο, οι εγγυήτριες δυνάμεις Ελλάδα, Τουρκία, Βρετανία, ο
ΟΗΕ και πιθανά η ΕΕ, σαν παρατηρητής. Και ενώ από δεκαετίες το
Κυπριακό έχει μετατραπεί από πρόβλημα στρατιωτικής κατοχής και κατάλυσης
της κυριαρχίας ενός ανεξάρτητου κράτους, σε ζήτημα διαμόρφωσης κρατικής
οντότητας για την ασφαλή δήθεν συμβίωση των δύο κοινοτήτων, που τις
αντιθέσεις τους πυροδοτούν οι ιμπεριαλιστές παριστάνοντας τους
ειρηνόφιλους μεσολαβητές. Βάσει τουλάχιστον των επίσημων θέσεων οι δυο
πλευρές προσέρχονται στη διαπραγμάτευση με εντελώς ασύμπτωτες θέσεις. Η
Λευκωσία επιμένει στη συνέχιση των διαπραγματεύσεων από το σημείο που
σταμάτησαν πριν 3 χρόνια στο Κραν Μοντανά με στόχο τη Διζωνική
Δικοινοτική Ομοσπονδία. Αντίθετα ο νέος ηγέτης στα κατεχόμενα, Τατάρ και
η Τουρκία διαμηνύουν πως η ομοσπονδιακή λύση είναι ανέφικτη.
Το Πρωτόκολλο της ανεξαρτησίας του Ελληνικού κράτους (γνωστό και ως
Πρωτόκολλο του Λονδίνου του 1830) υπογράφτηκε από τις Αγγλία, Γαλλία και
Ρωσία στις 3 Φεβρουαρίου του 1830! Ήταν η πρώτη επίσημη, διεθνής
διπλωματική πράξη που αναγνώριζε την Ελλάδα ως «κυρίαρχο» και
«ανεξάρτητο» κράτος.
Σήμερα, με βάση τις ιστορικές αναλογίες, οι ΗΠΑ, η ΕΕ και το ΝΑΤΟ καθορίζουν, όχι μόνο το πλαίσιο του 61ου γύρου
των λεγόμενων διερευνητικών συνομιλιών μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας, που
ανακοίνωσε το ελληνικό ΥΠΕΞ –μετά από πρόταση του Τσαβούσογλου- για τις
25 Γενάρη (υφαλοκρηπίδα, χωρικά ύδατα, εναέριο χώρο, αποστρατικοποίηση
νησιών, καθεστώς νησίδων και βραχονησίδων, κέντρα εναέριας κυκλοφορίας
(FIR) και δικαιοδοσία επιχειρήσεων έρευνας και διάσωσης και προφανώς και
τη «δίκαιη λύση» του Κυπριακού στη βάση δύο χωριστών κρατών, την οποία
θα αποκαλούν δήθεν «ομοσπονδία»), αλλά και το πλαίσιο του επικείμενου
πολυμερούς «διαλόγου», με βάση τα συμφέροντά τους και εν μέρει και της
Τουρκίας, η οποία επικύρωσε πλέον την παρουσία της σαν ισχυρή
περιφερειακή δύναμη με τη στρατιωτική δράση της στη Συρία, το Ιράκ, τη
Λιβύη, το Ναγκόρνο Καραμπάχ, την Κύπρο. Ήδη, ο Μητσοτάκης -στο πλαίσιο
της επικοινωνιακής πολιτικής- ζητά από τον αρμόδιο για θέματα Εξωτερικής
Πολιτικής και Άμυνας, Ζ. Μπορέλ, ένα πλήρες κείμενο για τις δήθεν
«επιλογές» που έχει η ΕΕ στις σχέσεις της με την Τουρκία, ενώ είναι
πασίγνωστες οι θέσεις που εξέφρασε το κοινοτικό ιερατείο κατά την
τελευταία Σύνοδο Κορυφής του Δεκέμβρη.
Μαζί με το κλείσιμο του 2020, τη χρονιά που έφυγε, κοντεύει το
κλείσιμο ενός χρόνου από το ξέσπασμα της πανδημίας του κορονοϊού, που
αποδείχτηκε ότι δεν ήταν εν τέλει υπόθεση λίγων ημερών ή εβδομάδων -όπως
αρχικά καθησύχαζαν- και που συνεχίζεται ακόμη, έχοντας προκαλέσει
τεράστιες συνέπειες και αλυσιδωτές αντιδράσεις στον κόσμο και στη χώρα
μας.
Αυτό που αποκάλυψε πρώτα από όλα ο ιός σε όλο του το μεγαλείο είναι
το κατάντημα των συστημάτων υγείας. Αυτό που κατάφεραν οι λαοί με τους
αγώνες τους σε μια προηγούμενη ιστορική φάση και χάρη στην πίεση που
άσκησε το σοσιαλιστικό σύστημα, το οποίο υποχρέωνε το αστικό στρατόπεδο
να εκχωρεί κοινωνικές παροχές και να «παρέχει» -έστω και στρεβλά- ένα
δημόσιο σύστημα υγείας, παρήλθε μαζί με την υποχώρηση του λαϊκού
κινήματος. Μέσα στο ξήλωμα των κοινωνικών κατακτήσεων, παντού
κατεδαφίζονται τα δημόσια συστήματα υγείας αφήνοντας ανυπεράσπιστους
τους λαούς.
Οι
τελευταίες εξελίξεις στην Ουάσιγκτον, με την εισβολή των οπαδών –
συμμοριών του Τράμπ στο Καπιτώλιο για πρώτη φορά στην ιστορία των ΗΠΑ,
τους πέντε νεκρούς και όσα επακολούθησαν, δείχνουν πραγματικά το βαθύ
διχασμό που κυριαρχεί στην κορυφή και στη βάση της αμερικάνικης
κοινωνίας, τη βαθιά και παρατεταμένη πολιτική κρίση που βρίσκεται ο
αμερικάνικος ιμπεριαλισμός τα τελευταία χρόνια. Όλα αυτά αποτελούν
έκφραση των μεγάλων προβλημάτων και αδιεξόδων με τα οποία βρίσκεται
αντιμέτωπος ο αμερικάνικος ιμπεριαλισμός, της μεγάλης φθοράς και
εξασθένησης που έχει υποστεί, της κατάπτωσης και παρακμής στην οποία
σταδιακά εισέρχεται.
Ο αμερικάνικος ιμπεριαλισμός βαθιά διχασμένος έχει εισέλθει σε περίοδο κρίσης και εξασθένησης
Οι τελευταίες εξελίξεις στην Ουάσιγκτον με την εισβολή των
οπαδών- συμμοριών του Τράμπ στο Καπιτώλιο για πρώτη φορά στην ιστορία
των ΗΠΑ, τους πέντε νεκρούς, την κατάσταση έκτακτης ανάγκης που
επιβλήθηκε και όσα επακολούθησαν δείχνουν το βαθύ διχασμό που κυριαρχεί
στην κορυφή και στη βάση της αμερικάνικης κοινωνίας, τη βαθιά και
παρατεταμένη πολιτική κρίση στην οποία βρίσκεται ο αμερικάνικος
ιμπεριαλισμός τα τελευταία χρόνια. Όλα αυτά αποτελούν έκφραση των
μεγάλων προβλημάτων και αδιεξόδων με τα οποία βρίσκεται αντιμέτωπος ο
αμερικάνικος ιμπεριαλισμός, της μεγάλης φθοράς και εξασθένησης που έχει
υποστεί, της κατάπτωσης και παρακμής στην οποία σταδιακά εισέρχεται.
Κυβερνητικός ανασχηματισμός: Συνέχιση και ένταση της αντιλαϊκής πολιτικής
Ο ανασχηματισμός του κυβερνητικού σχήματος οδηγεί σε δύο βασικά πολιτικά συμπεράσματα:
Πρώτον, η διατήρηση στους υπουργικούς θώκους της
συντριπτικής πλειοψηφίας των βασικών υπουργών του προηγούμενου σχήματος
στέλνει ένα ξεκάθαρο μήνυμα, συνέχισης και βαθέματος της αντιλαϊκής
πολιτικής. Ο Μητσοτάκης και η κυβέρνησή του κάνουν ξεκάθαρο ότι δεν
πρόκειται να σταματήσει ο αντιλαϊκός οδοστρωτήρας και ότι ο
ανασχηματισμός της κυβέρνησης δεν είναι παρά η αφετηρία μιας νέας, πιο
επιθετικής φάσης στην προώθηση της αντιλαϊκής πολιτικής, για την οποία
απαιτείται ένα πιο αποτελεσματικό κυβερνητικό σχήμα.