
Μπροστά σε μία από τις μεγαλύτερες υφέσεις και πτώσεις του τζίρου στην ιστορία του βρίσκεται ο ελληνικός τουριστικός κλάδος. Η «ατμομηχανή της οικονομίας», η «βαριά βιομηχανία» της χώρας, μπροστά στην επερχόμενη κρίση φάνηκε πως δεν είναι παρά φτερό στον άνεμο. Και έφτανε η νέα αυτή κρίση για να αποδείξει πως καμία οικονομία δεν μπορεί να στηρίζεται βασικά στον τουρισμό. Φάνηκε, στις συνθήκες αυτές, πως οι προβλέψεις για το ξεπέρασμα των 31 εκατομμυρίων τουριστών και των 18 δισ. ευρώ της περσινής χρονιάς συνθλίφτηκαν στις μυλόπετρες των συνεπειών της κυβερνητικής διαχείρισης της πανδημίας, η οποία στις συνθήκες αυτές επιτάχυνε τις οικονομικές εξελίξεις, φέρνοντας μια ώρα αρχύτερα την οικονομική κρίση που φαινόταν στον ορίζοντα.
Από την άλλη, ιδιαίτερα δυσοίωνες εξελίξεις επιφυλάσσει το άμεσο μέλλον για τους εργαζόμενους τόσο στον επισιτισμό, όσο και στον τουρισμό. Ιδιαίτερα ο κλάδος του τουρισμού, στη βάση της ύφεσης που θα επιφέρει η επερχόμενη κρίση, αποτελεί έναν από τους κλάδους που θα δεχτεί ιδιαίτερα ισχυρά τα πλήγματα της νέας «κανονικότητας» που θέλει να επιβάλει η κυβέρνηση Μητσοτάκη. Χαρακτηριστικά αξίζει να αναφερθεί πως την 1η Ιούνη, ημέρα ανοίγματος των 12μηνων ξενοδοχείων, άνοιξαν 2 στα 10 ξενοδοχεία, ενώ κάτι αντίστοιχο αναμένεται να συμβεί στις 15 Ιουνίου, οπότε και θα ανοίξουν τα εποχικά καταλύματα και ξενοδοχεία.